Notatka

„Na naszym spotkaniu  zapisywaliśmy na  pociętych paskach z kawałków nasze myśli słowa i zdania które przychodziły nam w danej  chwili . W późniejszym etapie te zapiski  zostaną umieszczone na ścianie . Również  praca w grupach polegała  na dopasowaniu lub namalowaniu  czegoś tak aby powstała wspólna historia było to bardzo ciekawe ćwiczenie”

Trzeci sezon działań artystycznych w „Laboratorium zmysłów” to działania grupy niepełnosprawnych i ich sprawnych przyjaciół realizujących kolejny filmu dowodzący, że nie żyjemy w odrębnych rzeczywistościach, że nasze światy przenikają się. Dzięki akceptacji różności dokonuje się na filmowym planie prawdziwe powiązanie  sił. Mocą nas jest nasza różnorodność.Podczas wielu rozmów, spotkań,warsztatów związaliśmy z „Laboratorium zmysłów” kilkudziesięcioosobową grupę niesłyszących, niewidomych i niepełnosprawnych  ruchowo osób. Przekonaliśmy się, że nie istnieją łatwo definiowalne grupy niepełnosprawności czy pełnosprawności. Każdy z nas jest „niepełnosprawny” w pewnym obszarze i nie chodzi tylko o aspekty fizyczne, ale przede wszystkim mentalne (np. zrozumienie osoby z inną dysfunkcją). A wspólne działania, rozmowy, tworzenie sztuki pozwalają na nazywanie siebie pełnosprawnym członkiem określonej grupy społecznej, bycie świadomym obywatelem świata. I takim wartościom służy idea zmysłowego laboratorium, kreowania filmowej rzeczywistości w oparciu o nasze własne doświadczenia, przemyślenia, twórczość poetycką i improwizowane muzykowanie.

.

Notatka zeszłego tygodnia (środa)

„Po przybyciu do kultury  uporaniu się z kontaktem i zrobieniu herbaty zabraliśmy się do pracy  z czarnego dużego worka  wyciągałam białe po cięte kawałki papieru przypominaliśmy sobie zawartą  na nich treść. Ja jako pierwsza zainicjowałam wejście do kręgu i pozostałe osoby wchodziły za mną powstał z tego artystyczny chaos który został zakończony wspólnym nuceniem – śpiewaniem  melodii”.

Prognoza Pogody

Nie wierzę w prognozę pogody                                                                                                                                                                                                   Bo nie zawsze się sprawdza                                                                                                                                                                                                  Tak wiem istnieją meteorolodzy                                                                                                                                                                                              Że dziś będzie słońce albo dziś będą deszcze                                                                                                                                                       Najważniejsza jest Twoja pogoda                                                                                                                                                                                       Jaką masz w danej chwili                                                                                                                                                                                                       I ty o niej decydujesz                                                                                                                                                                                                        Możesz mieć na nią wpływ

W tym sezonie spotykamy się w nowym miejscu na kulturalnej mapie Poznania- w kawiarni artystycznej KÓLTURA. Budujemy przestrzeń w której  rozmawiamy o tym ile nas łączy, co nas dzieli, gdzie są granice, których nie można przekroczyć, czym jest prawdziwa przyjaźń, kto tak naprawdę jest wykluczony w społeczeństwie i czy wykluczenie z powodu niepełnosprawności jest tylko dyskryminacją? Kto ma racje? Czy podział na dwie osobne grupy jest zasadny i jaką pracę należy wykonać, by przystosowanie się do reguł słabszych było naturalnym a niekoniecznie wstydliwym doświadczeniem każdego z nas?

 

Notatka zeszłego tygodnia (czwartek)

„W  kawiarni Kóltura zostaliśmy zaproszeni na terapie gongami poznawanie dzwięków poprzez grę na instrumentach pana Marcina oprócz dużych gongów i małych  był też trójkąt  wszystkie te dźwięki miały wyjątkowe uspokajające brzmienie”

W kolejce

Stoimy czekamy

Na swoją kolej

Aż ludzie nagle staną się życzliwi

I zrobią coś dobrego

Bezinteresownie wyciągną pomocną dłoń

W dziecięcej kolejce cieszysz się

Z szybkości i zabawy przez  5 sekund.

Później znów stajesz  w kolejce

Aby  być pierwszym

Okazuje się że jesteś ostatni

Takie są koleje losu

Włączamy do projektu osoby z którymi niepełnosprawni dzielą los- ich cudownych rodziców, oddanych wychowawców, wspaniałych partnerów, tolerancyjnych sąsiadów. Rozmawiamy, zadajemy pytania, szukamy odpowiedzi korzystając ze zmysłów wzroku, słuchu, dotyku, węchu i smaku, utrwalamy spotkania ludzi niezwyczajnie zwyczajnych. W kawiarni KÓLTURA „zmyślni laboranci” przy kawie, herbacie i wegańskim ciastku tworzą scenariusz obrazu, wykonują niecodzienny performans, piszą wiersze i kręcą zdjęcia filmu LABORATORIUM ZMYSŁÓW -ŻYCIA SMAKOWANIE.

 

Notatka

„Na ostatnich zajęciach dokończaliśmy tworzenie zdań na paskach a następnie zakładaliśmy je na specjalną rurkę w kształcie koła. Formowanie koła przez nas było dużym zadaniem wymagało współpracy i dużo siły” 

Serwis  poranny

Budzę się rano taka zaspana

Nie mam siły by wstać

Otwieram powoli oczy

Widzę czajnik wchodzący z impetem

Na dużej tacy stoją kubki

Żołniersko ustawione w rzędzie

A jednocześnie  we własnym porządku

Papierowy  ręcznik leży w pogotowiu

By wycierać krople

Gdy słychać brzdęk łyżeczki

To komenda jak we wojsku

Czekają aż zostaną zalane

Po same czubki

Stojąc jak na baczność

Dwa pluski leją się z kartonika

Kubki zostają przydzielone

Wszyscy zasiadają do stołu

To  nasz poranny serwis  na dzień dobry.

W ciągu dwóch lat projektu mającego na celu przeanalizowanie sytuacji człowieka niepełnosprawnego, zepchniętego w swój własny świat , „innego”, skonfrontowanego ze światem ludzi „normalnych” zrealizowaliśmy dwa niezależne filmy, które obejrzeli widzowie podczas publicznych prezentacji oraz widzowie internetowi na naszej platformie. Nikt nie chce być marginalizowany, wykluczany , wyśmiewany, ignorowany i nikt „normalny” świadomie nie chce tego robić. Odbudowujemy wiarę w drugiego człowieka, uwalniamy wyobraźnię i pokazujemy, że każdy zasługuje na uwagę, że każdy nosi w sobie niezwykłą, wyjątkową i piękną tajemnicę bytu..

 

Notatka z ostatnich zajęć warsztatowych

„Smakujemy kóltórę. W naszym odczuciu są to nasze pasję wspólna chęć przeżywania , dzielenia się spostrzeżeniami na temat życia i teatru. Tytuł naszej kolejnej odsłony  filmu to „Życia smakowanie” dzięki różnym przyprawom wyostrzamy lub łagodzimy zmysły .Każdy z nas „wychodzi do ludzi” by dać impuls być inspiracją dla człowieka . Razem z Fundacją Artystyczną stworzony lokal o tej właśnie nazwie Kóltóra jest dobrym ogniwem . Otwarcie  odbyło się w dużym gronie cieszymy się że  tak wielu ludzi przyszło zobaczyć to miejsce w trakcie eventu można było spróbować wegańskich potraw, wypić aromatyzowaną herbatę , wyłączyć telefony i przede wszystkim porozmawiać ze sobą „.

Zaskakuje mnie przewrotność

Kiedy pewnego razu mam w ręce coś

A później to trace

Czasem gubię przypadkowo

Czasem ktoś mi  to odbiera

A nie raz cieszę się że już tego nie ma

Na zawsze przepadło jak w otchłani

To  po prostu jest moje życie

Notatki i wiersze -Paulina Wróblewska