W naszych głowodomach bywa zwyczajnie, szaro, leniwie, pusto, bezdźwięcznie, melancholijnie …nijako.Siedzimy przed telewizorem gapiąc się w tysięczny odcinek znanego serialu, przegryzamy zakazany kawałek czekolady, wertujemy ilustrowany magazyn cudzego życia na gorąco, kartkujemy niechcianą książkę, odrabiamy zadane kolejne lekcje, podglądamy  sąsiadów ,czatujemy o niczym ze znajomymi, ziewamy… Czekamy na zmianę programu tv, poprawę pogody, wizytę ukochanej cioci Józi, prezent od babci… Czasami zauważymy plamę na suficie, przeleci mucha, zagra niecodzienny instrument, zaśpiewa nadzwyczajny głos, pojawi się zaskakujący kolor nieba za oknem, rozerwana gazeta mrugnie ciekawą wiadomością, muślinowa firana zasugeruje senny pejzaż, zza pudła telewizora wychyli się Rambo z kwiatami, trzask za drzwiami przywoła anegdotę z głębi naszej wyobraźni…

Te fragmenty rzeczywistości, ułamki czasu mogą nas zainspirować do stworzenia historii nieprawdziwej, do wymyślenia zdarzenia nieprawdopodobnego, do napisania własnej piosenki czy skomponowania własnej muzyki, do zbudowania znanej opowieści na nowo, do napisania wiersza, do zamalowania nowymi farbami starego, znanego świata, do wykrzyczenia swego buntu ,do powiedzenia czegoś co dawno być powiedziane ,do zmiany na lepsze, ciekawsze, intensywniejsze… Wpuśćmy czasami do głowodomu inspirację.

 

              Grażyna Grasa Nowacka zainspirowana bohaterami literackimi