pokaz filmu LABORATORIUM ZMYSŁÓW i koncert Alicji i Krzysztofa Galasów – bohaterów opowieści filmowej
Centrum Kultury Zamek, Scena Nowa – Wstęp wolny. Wejście na salę jest przystosowane dla osób niepełnosprawnych.
Czy sztuka może połączyć niewidomego, głuchego i sprawnego? Czy niepełnosprawność można wykluczyć na scenie? Dlaczego „własne światy” osób z dysfunkcjami i niepełno sprawnościami bywają niedostępne i czy jesteśmy je w stanie zrozumieć?
Na te pytania starali się znaleźć odpowiedzi uczestnicy projektu Laboratorium Zmysłów – osoby niewidzące i niedowidzące, osoby niesłyszące i niedosłyszące, osoby z dysfunkcjami ruchu, ich rodzice, opiekunowie, wychowawcy, a także aktorzy Studia Teatralnego PRÓBY. Realizatorzy niezwykłego projektu nakręcili film o dysfunkcjach. Zapraszamy do Centrum Kultury Zamek już 30 stycznia br. o godz. 19.00. na Scenę Nową.
Film jest audiodeskrybowany. Po seansie odbędzie się koncert Alicji i Krzysztofa Galasów – uczestników projektu.
Wstęp wolny! Wejścia przystosowane dla osób na wózkach.
Film jest audiodeskrybowany. Po seansie odbędzie się koncert Alicji i Krzysztofa Galasów – uczestników projektu.
Wstęp wolny! Wejścia przystosowane dla osób na wózkach.
Nikt nie chce być marginalizowany, wykluczany , wyśmiewany, ignorowany i nikt „normalny” świadomie nie chce tego robić. Podczas warsztatów z osobami niepełnosprawnymi, obserwowaliśmy człowieka zepchniętego w swój własny świat – niedowidzącego lub niewidzącego od urodzenia, niesłyszącego lub rozpoznającego tylko poszczególne dźwięki. Czasem niesprawnego fizycznie i intelektualnie, poddanego presji tempa, przemijania, doświadczania, braku akceptacji i społecznej ignorancji. Konfrontowaliśmy jego wrażliwość z emocjami „normalnego” człowieka. Szukaliśmy płaszczyzn wspólnych, doświadczeń uniwersalnych, zdarzeń codzienno–niecodziennych. Rozmawialiśmy o murach, które sami stawiamy w obawie przed kontaktem z nieznanym.
Staraliśmy się odkryć, kto tak naprawdę jest „inny”, a kto „normalny”, i czy taki podział w ogóle ma sens. Szukaliśmy odpowiedzi na pytanie czy granica światów to efekt naszych lęków i fobii. Na tej podstawie zrealizowaliśmy film, który opowiada o światach w których żyjemy.
Staraliśmy się odkryć, kto tak naprawdę jest „inny”, a kto „normalny”, i czy taki podział w ogóle ma sens. Szukaliśmy odpowiedzi na pytanie czy granica światów to efekt naszych lęków i fobii. Na tej podstawie zrealizowaliśmy film, który opowiada o światach w których żyjemy.
Pracowaliśmy zwyczajnie i niezwyczajnie. Toczyliśmy godzinne rozmowy o przeszkodach, prowadziliśmy dialogi o możliwościach. Serwowaliśmy filiżankę gorącej herbaty, aby spotkania odbywały się w gronie przyjaznych, otwartych, ufnych i tolerancyjnych „współprzeżywaczy” świata. Laboratorium zmysłów pozwoliło uczestnikom warsztatów na odbudowę wiarę w siebie i drugiego człowieka.
Nie znamy filmu o dysfunkcjach nakręconego przez osoby dysfunkcyjne. Postaramy się udowodnić, że jest to wykonalne. Zapraszamy na pokaz filmu, który postara się odpowiedzieć na pytanie: czy można połączyć „własne światy”?
Realizatorzy: Agnieszka Gierach, Joanna Waluszko, Katarzyna Ksenicz, Grzegorz Babicz, Paweł Wódczyński, Bogdan Żyłkowsk, CK ZAMEK, Poznańska Fundacja Artystyczna
Wykonawcy: osoby niewidzące i niedowidzące, osoby niesłyszące i niedosłyszące, osoby z dysfunkcjami ruchu, młodzież „normalna”, osoby ze Studia Teatralnego PRÓBY oraz rodzice, opiekunowie, wychowawcy.
Wykonawcy: osoby niewidzące i niedowidzące, osoby niesłyszące i niedosłyszące, osoby z dysfunkcjami ruchu, młodzież „normalna”, osoby ze Studia Teatralnego PRÓBY oraz rodzice, opiekunowie, wychowawcy.
Serdecznie zapraszamy na czwartą filmową opowieść z cyklu LABORATORIUM ZMYSŁÓW, który obserwuje kondycję człowieka niepełnosprawnego, zepchniętego w swój własny świat – „innego” a następnie konfrontuje ją ze światem ludzi „normalnych”. Doświadczanie zespolenia tych rzeczywistości umożliwił dramat Henryka Bardijewskiego – „Aria na tysiąc głosów”. Odwiedzamy więc gabinet lokalnego polityka, sale prób i garderoby teatru operowego. Podglądamy żywiołowość mieszkańców pewnego miasta. Spotykamy ludzi uwikłanych regułami swojej profesji oraz tych, którzy reagują na świat spontanicznie. Oglądamy świat podzielony i rozdarty. Diagnozujemy możliwość zespolenia tych dwóch równoległych rzeczywistości. Stawiamy tezę ,że jest przestrzeń wspólna tylko trzeba ją zapełnić… śpiewem na tysiąc głosów. Warto próbować!
„Obserwowaliśmy człowieka zepchniętego w swój własny świat – niedowidzącego lub niewidzącego od urodzenia, niesłyszącego lub rozpoznającego tylko poszczególne dźwięki, czasem niesprawnego fizycznie i intelektualnie, poddanego presji tempa, przemijania, doświadczania, braku akceptacji i społecznej ignorancji Konfrontowaliśmy jego wrażliwość z emocjami „normalnego” człowieka. Szukaliśmy płaszczyzn wspólnych, doświadczeń uniwersalnych, zdarzeń codzienno – niecodziennych. Rozmawialiśmy o murach, które sami stawiamy w obawie przed kontaktem z nieznanym. Staraliśmy się odkryć kto tak naprawdę jest „inny” a kto „normalny”, i czy taki podział w ogóle ma sens, czy nie jest tylko efektem naszych lęków i fobii. Dochodziliśmy do tego zwyczajnie i niezwyczajnie, serwując rozmowę o przeszkodach, dialog o możliwościach, filiżankę gorącej herbaty – spotkanie w gronie przyjaznych, otwartych, ufnych i tolerancyjnych „współprzeżywaczy” świata”. Twórcy